Abraham Ulrikab ve Ailesi

Sömürgeciliğin dünya tarihine kattığı pek çok “marifet”ten biri de değişik kültürlerden insanların Avrupa’daki insan bahçelerinde sergilenmesi (bu insan bahçesi lafı literatürde human zoo olarak geçiyor). Amaç, Avrupalı halklara değişik kültürleri temsilen insan örnekleri göstermek.

1880 yılında Labrador‘da yaşayan Abraham Ulrikab ve ailesi bu sergilerden birinde yer almak için Hamburg’a gelirler. Kürkleriyle oturacak, yürüyecek, konuşacak ve Alman halkına Eskimo ne imiş göstereceklerdir. Karşılığında da para alacaklardır. Abraham Ulrikab Hamburg’a varışlarının hemen ardından hata yaptıklarını fark eder. Zira bu sergi dünyamızın kültürel çeşitliliğini göstermek için değil, medeni Avrupalıları eğlendirmek içindir. Eziyet görürler. Aileye yolculuktan önce vurulması gereken aşı vurulmadığı ve yakalandıkları çiçek hastalığına da yanlış teşhis konulduğu için beş ay sonra ailenin tüm üyeleri ardı ardına, Almanya’da ölür.

Abraham Ulrikab’ın Almanya’da geçirdiği dönem boyunca tuttuğu Eskimo dilinde yazılmış günlük, ailenin kişisel eşyalarıyla beraber Hebron, Labrador’a gönderilir. Yıllar sonra Kanada’da bir kaç yayında Eskimo edebiyatının ilk örneği olarak parça parça İngilizce’ye çevrilerek kullanılır. 2005 yılında da günlük İngilizce’de yayınlanır.

Bütün bu yazdıklarıma eklemek istediğim çok şey vardı, ama yazı upuzun uzayıp gidecek (belki yorumlar kısmında devam ederim). Ulrikab ailesi hakkındaki wikipedia sayfası burada. Burada da günlüğün/kitabın bazı sayfalarını okumak mümkün. Gördüğünüz gibi bu hiç de güzel bir şey değil, zaten hayat da güzel şeyler yumağı değil. Çözdükçe “ne güzel şeyler”den ziyade bunlar çıkıyor.